การเย็บหมอนในชุมชนบ้านกุดจิกนี้ เป็นแบบการรวมกลุ่มกันเย็บหรือเย็บแบบคนเดียวก็ได้ เพราะถ้าใครต้องการที่จะเย็บรับจ้างก็ทำงานเป็นหมู่คณะ ใครเย็บส่านตัวก็ทำคนเดียวก็ได้และการออกแบบลายหมอนก็มีผู้คิดค้นและเปลี่นแปลงใหม่เรื่อยๆ ลายแต่ละลายที่คิดจะสวยมากเมื่อเย็บออกมา เพราะผู้ใหญ่ทำบ่อยและชินจึงเย็บได้สวยกว่าเด็กในชุมชน ผู้คนในชุมชนจะรวมกลุ่มกันทำและหัดสอนให้กันและกัน คนไหนที่เย็บเก่งๆสวยๆ บ้านอื่นก็มาจ้างเย็บแต่ละคนจะมีหน้าที่ที่แตกต่างกันออกไปเช่น บางคนเย็บประกอบหมอน บางคนเย็บลายธรรมดา อีกบางคนจะขีดผ้าตามลายที่ผู้สั่งต้องการ และกว่าจะเบออกมาได้ที่ละลูก ต้องใช้เวลาประนีประนอมมาก เพราะถ้าหมอนเย็บออกมาแล้วสวย ก็จะที่คนจ้างเย็บมาก แต่ถ้าเย็บไม่สวยก็ไม่มีใครอยากจ้างให้เย็บให้ ค่าใช้จ่ายในการเย็บหมอนแต่ละลูก ใช้ค่าใช้จ่ายมากพอสมควร เพราะสิ่งที่เสียไปได้กลับมา ดิฉันคิดว่ามันคุ้มค่ามากค่าเพราะเราดฝึกด้เรียนรู้ จากการเย็บหมอนหลายๆอย่างหลายๆเรื่อง คนในชุมชนมมีอาชีพมีเงินใช้ และใช้เวลาว่างที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ผู้คนในชุมชนสามัคคีปรองดองกัน รู้จักการให้อภัยซึ่งกันและกัน รู้จักถ่ายทอดความรู้ให้ผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน